Diskusija amera halilovića o zakonu o prekidu trudnoće

Meni

O nama

Organizacija

Predsjednik

Klub poslanika

Dokumenti

Saopstenja

Diskusija amera halilovića o zakonu o prekidu trudnoće

Poštovani predsjedavajući,uvaženi gospodine ministre, dame i gospodo poslanici, poštovani gradjani!

Mi iz Bošnjačke stranke, najprije želimo da ukažemo na potrebu da se na moderan način i u skladu sa savremenim dostignućima zakonski reguliše postupak za prekid trudnoće. Međutim, ovo je veoma složeni problem koji se može posmatrati sa više aspekata i koji uključuje ne samo medicinsku, odnosno zdavstvenu dimenziju, već zadire i u psihološku, sociološku, porodičnu, pravnu i vjersku sferu.

Da krenemo najprije od onoga što je njegov medicinski aspekt i za šta želim da iskažem svoj profesionalni sud, kao ljekar sa veoma dugom profesionalnom biografijom. Dakle, ukoliko postoje medicinske indikacije, odnosno ukoliko je život majke ili ploda ugrožen činom trudnoće, onda je apsolutno opravdano pribjeći prekidu trudnoće.

Ali u slučajevima gdje nema medicinske indikacije, onda se osim ovog medicinskog aspekta, trebaju uzeti u obzir još neki o kojima se mora razmišljati kada je prekid trudnoće u pitanju.
Idemo redom. Činjenica je, a u tome je statistika neumoljiva, da je natalitet u Crnoj Gori u stalnom padu.Siguran sam da značajan doprinos tome daje broj od više od hiljadu i pesto legalnih abortusa. Tome treba dodati još najmanje dva puta toliko ilegalnih, odnosno neregistrovanih prekida trudnoće.
Dodamo li ovim ciframa koje su prilično obeshrabrujuće, odlazak odnosno demografsku eroziju ili iseljavanja van zemlje, uglavnom reproduktivnog dijela stanovništva, te time znatno umanjeni broj novorođenčadi, strahujemo da ćemo za veoma kratko vrijeme biti država sa izrazito starom populacijom, što nije nimalo optimistička vizija razvoja ove države .
Najubjedljivije o tim poražavajućim pokazateljima govore sve češći primjeri zatvaranja seoskih osnovnih škola u ruralnom dijelu sjevera Crne Gore. Tamo je već na djelu bijela kuga.
U članu 73. Ustava Crne Gore navodi se.Citiram: „Majka i dijete uživaju posebnu zaštitu.“(stav 1)
A u Stavu 2 kaže se: „Država stvara uslove kojima se podstiče rađanje djece“.
Mislim da bi svi zakoni, pa tako i ovaj trebali biti u duhu najvišeg pravnog akta.

Zato smatramo da je, prije donošenja ovog Zakona, trebalo osmisliti i zakonski utemeljiti strategiju koja bi podstakla ustavno opredjeljenje za povećanjem nataliteta, obezbjedjivanjem boljih uslova za odgoj djece i materijalno obezbjeđenje majke i djeteta i, samim time, jačanjem uloge porodice. Upravo to bi, po našem mišljenju, smanjilo broj abortusa ili prekida trudnoće, na najmanju moguću mjeru, odnosno na nivo medicinskih indikacija. Kao pozitivan primjer podsticaju rađanja djece navodimo otvaranje novog porodilišta u Ulcinju, kao manjoj opštini koja do prije četiri godine nije imala tu vrstu medicinske usluge. Ovo su sigurno primjeri, koji doprinose natalitetu, a koji nam ukazuju da je potrebno stvaranje još boljih uslova u vanbolničkim porodilištima, u kojima se i sada obavlja dio sekundarnog nivoa zdravstvene zaštite. Možda i ponajbolji primjer je opština Rožaje iz koje dolazim, a čiji je natalitet medju najvećima u Crnoj Gori, za šta značajnu zaslugu ima upravo sveobuhvartno riješen pitanje porodilišta sa savjetovalištem za trudnice i planiranje porodice, kao i kadar osposobljen za pružanje medicinskih intervencija na primarnom i sekundarnom nivou zdravstvene zaštite.
To bi bio i sociološki i porodični aspekt.

Posebna priča je pravni aspekt ovog problema, u onom univerzalnom smislu, koji su sve monoteističke religije uzele kao jedan od svojih postulata. Naime, ako ustanovimo pravo žene da, bez medicinskih indikacija, ili da budem jasan bez medicinski opravdanih razloga, prekine trudnoću, postavljamo pitanje da li time osporavamo pravo na jedan novi ljudski život, odnosno da ga uništavamo bez opravdanih razloga.

Ovaj zakon donosi i priličan broj nedorečenosti i nedoumica, upravo iz razloga, što je najprije trebalo donijeti novi sistemski Zakon o zdravstvenoj zaštiti ili napraviti izmjene i dopune postojećeg Zakona.
Ostaje nejasno gdje će se obavljati prekid trudnoće u vremenu dok zdravstvene ustanove koje se spominju u članu 20. ovog Zakona, ne organizaciju svoj rad u skladu sa aktom iz stava 1 u članu 20.

Takođe, ukazujemo na član 20. koji se odnosi na Zdravstvene ustanove u kojima se vrši prekid trudnoće, a koji nije u skladu ni sa postojećim Zakonom o zdravstvenoj zašititi, o čemu smo podnijeli amandman i o kome ćemo reći nešto više kada bude rasprava u pojedinostima.